De federale regering plaatst schuldbemiddeling nadrukkelijk centraal in haar nieuwe Federaal Plan ter Bestrijding van Armoede en Ongelijkheden 2025-2029. Het plan erkent dat overmatige schuldenlast niet langer een randprobleem is, maar een structurele maatschappelijke uitdaging.
Volgens het plan leeft één op de vijf Belgen zonder financiële reserve. Eén onverwachte factuur kan gezinnen in een neerwaartse schuldenspiraal duwen, waarbij kosten, intresten en invorderingsvergoedingen de oorspronkelijke schuld snel doen ontsporen. Daarom wil de regering de “schuldenindustrie” aanpakken en schuldbemiddeling versterken als instrument van sociale bescherming.
De aangekondigde hervormingen zijn ingrijpend:
- de collectieve schuldenregeling zou maximaal vijf jaar mogen duren;
- schuldenaars moeten beter begeleid worden en meer zicht behouden op hun eigen budget;
- er komt extra aandacht voor kinderen binnen gezinnen in schuldenregeling;
- voor mensen zonder reële afloscapaciteit worden oplossingen op maat onderzocht.
Daarnaast voorziet het plan verplichte jaarlijkse ontmoetingen tussen schuldbemiddelaar en schuldenaar, met ruimte voor sociale begeleiding en ondersteuning door vertrouwenspersonen.
Ook gerechtsdeurwaarders en invorderingspraktijken komen onder verhoogd toezicht. De regering wil het verboden “no cure, no pay”-principe effectiever sanctioneren en de tarieven van gerechtsdeurwaarders hervormen zodat schulden niet verder escaleren door bijkomende kosten.
Verder wordt DAVO hervormd om alimentatievorderingen sneller en efficiënter te innen, met een automatische tussenkomst bij nieuwe uitvoerbare titels en hogere voorschotten voor kinderen.
Het plan bevestigt daarmee dat schuldbemiddeling veel meer is dan een technische procedure. Ze wordt expliciet omschreven als een essentieel instrument om mensen opnieuw perspectief, waardigheid en financiële stabiliteit te geven.
Federaal plan ter bestrijding van armoede en ongelijkheden 2025-2029 | Frank Vandenbroucke