De reparatiewet van 24 oktober 2025 moest duidelijkheid brengen over de JustRestart-retributie in de collectieve schuldenregeling. Volgens Jo Van Campenhout doet ze dat niet. De wet voert wel een financiële verplichting in, maar bepaalt niet duidelijk wie die moet dragen.
De kost kan niet zomaar bij de erelonen en kosten van de schuldbemiddelaar worden gevoegd. Ze via de bemiddelingsrekening laten lopen, lost het probleem evenmin op: die rekening behoort juridisch nog altijd tot het vermogen van de schuldenaar. Ook een doorschuiving naar de schuldeisers via een lager dividend mist een duidelijke wettelijke basis.
Daardoor ontstaat een regeling die in de praktijk moeilijk werkbaar is en de schuldbemiddelaar mogelijk opzadelt met een financieel risico dat niet bij zijn opdracht past. Nu zowel het uitvoeringsbesluit als de reparatiewet zelf juridisch worden aangevochten, blijft voorzichtigheid geboden.
Bron: Jo Van Campenhout, “De reparatiewet die niets repareert”, De Juristenkrant, 8 april 2026.